31. – ODPUŚĆ!

Odpuść – tu i teraz, nie czekaj na odpowiedni moment, na poniedziałek czy na pierwszy dzień miesiąca. Odpuść perfekcjonizm i bycie najlepszą, bądź wystarczająco dobrą dla siebie – tak jest dobrze. Odpuść uczucie żalu za swoje błędy nie potrzebujesz już ich trzymać w sobie, jest Tobie to zbędne, Odpuść bez tego będzie Tobie znacznie lepiej. Odpuść jej lub jemu, odpuść tą relacje jeśli czujesz się przy nim lub przy niej źle, nie trzymaj przy sobie ludzi na siłę. Odpuść to, że zawsze powinnaś dobrze wyglądać, mieć makijaż czy zrobione rzęsy. Odpuść tą prace jeśli nie daje ci perspektyw na rozwój, podcina skrzydła.

Puść to i bądź wolna, ze wszystkim co przeżyłaś, czego doświadczyłaś, nie goń za ideałami, które są senną marą i gdy tylko myślisz, że jesteś u celu rozpływają się. Odpuść czy się to komuś podoba, czy Ty się komuś podobasz, odpuść złudną opinie innych ludzi na swój temat.

Odpuścić to znaczy dostać to czego się pragnie. Odpuść i żyj. Zaakceptuj to czego zmienić nie możesz, na co nie masz wpływu. Dobrze czy źle – kto to wie? Odpuść, a świat wyjdzie Tobie na przeciw.

Wiem, że wielu z Was odpuszczanie może się kojarzyć z kołysającym się drzewem na wietrze, tak jak zawieje wiatr tak się przechylasz, jednakże każde drzewo ma solidne korzenie.

Odpuszczanie to nie rezygnacja, odpuszczenie nie ma w sobie nic z poddawania się, nie jest apatią, nie jest obojętnością, nie jest też wyrzeczeniem. Nie jest słabością. Raczej przejawem emocjonalnej i duchowej inteligencji, dzięki której potrafimy ocenić właściwie rzeczy i sytuacje oraz podjąć rozsądne decyzje.

31 lat.